Wat een gedoe die pronounce!
- Yvette (Ivy) Blonk
- 27 nov 2024
- 3 minuten om te lezen

Meer dan een jaar geleden melde ik dat ik non-binair ben en onder de trans vlag val. Er veranderde gelukkig weinig voor mij. Bijna niemand deed stom en ongevoelig er over. Ik heb een tijd nagedacht hoe dat nu komt. Ik zie er vrouwlijk uit en draag vaak kleding die bij vrouwen "hoord" en wat past bij mijn lijf. Mensen bleven mevrouw zeggen en 'zij' en ook 'haar'. En weetje ik vind dat eigenlijk geen probleem. Tenzij men gaat zeggen.
'Ja jij bent niet trans want je hebt geen operatie gehad, en je draagd vrouwen kleding. Je bent getrouwd met een man en dan ben je gewoon een vrouw.'
Dan ga ik toch een beetje koken van binnen. En ik moet tijdens het typen van deze blog toch even goed nadenken hoe ik dit zo handig mogelijk schrijf.
Ten eerste, kleding hoeft geen gender te hebben. In mijn perfecte wereld draagd iedereen wat zij mooi vinden. Ik kan zo slecht tegen te wegzetten van dingen als dit mag die alleen en de ander niet. Bovendien wat zijn non-binaire kledingstukken? als je er goed over nadenkend, en wel je kleding genderd waar kom je dan op uit als ik vragen mag?
Een vriendin van mij heeft een lief zoontje en die houd van fruit. Dus hij draagd vaak kleding met fruit er op uit het "meisjes" vak. En sommige mensen raken daar van in de war en denken dus dat zij dat als moeder niet zou moeten doen. Ookal heeft niemand hier last van. Kleding is kleding om je warm te houden en je mooi te voelen. Ik hoop dat we naar een tijd kunnen waarin iedereen zich mag uiten zoals die wilt.
Ten tweede, ja ik heb een vrouwen lijf. En dat lijf dat werkt mij best. Maar mijn spirit is vrij om te zijn wie die wilt zijn. En die voelt zich grenzeloos. Waar mijn lijf zich moet houden aan de grenzen van het menselijk bestaan, en de grenzen die bij mijn beperkingen horen, daar is mijn spirit vrij. Ik voel me geen man of vrouw. Ik ben gewoon mij.
Ten derde
Ik ben getrouwd, met een man. Dat is helemaal waar, ik heb de liefde van een heerlijk eigenzinnige kerel. En dat heeft eigenlijk geen invloed op mijn eigen identiteit. We zijn nu al 13 jaar samen en daarvoor heb ik allerlei liefdes gekent. Ik val op mooie zielen. En elk lijf wat daar bij hoort, daar hield ik van. Want iedereen is waanzinnig mooi.

Nu een belangrijk punt want vind ik pronounce nu onzin? Zeker niet. Ik heb me goed ingelezen en voor veel trans mensen is dit zo belangrijk dat het hen kan maken of breken. Als je afscheid neemt van je oude naam en voornaam woorden kan dit heel erg helend werken. Het is een kleine moeite om even te gaan oefenen. De cijfers over suïcide zijn om te huilen onder trans mensen. Dit omdat zij het gevoel hebben dat zij als minder worden gezien. De afkeer van de maatschappij naar ons, is angstaanjagend om te zien. Woorden als "maak jezelf dood" zijn dingen die je niet meer uit je hart kan schrappen en je zullen blijven achtervolgen. Een klein gebaar als het gebruiken van de juiste voornaamwoorden kan zo'n verschil maken. En ik ga ook nog wel eens in de fout. Vooral bij non-binaire mensen, grappig genoeg. Maar het gaat er om dat we het met zijn allen proberen.
Oefen hier op de speciale site van Pronow. Het is een super handige tool om het onder de knie te krijgen.
Begin met te vragen wat iemand als voornaamwoorden gebruikt. Soms heb je al een vermoeden wat iemand gebruikt maar vraag het toch even al je twijfelt. Zeg dan wanneer je de juiste hebt gehoord dat je je best gaat doen om de juiste woorden te gebruiken. Ik heb de meeste moeite met de bijwoorden die we ook genderen. Zoals broer, zus, neef, nicht, kunstenaar, kapper dochter enzovoort. Want hoe heet je als je iemands kind ben, maar dan non-binair? Weet jij het ;)
Ik het voor mezelf maar los. Misschien bedenk ik me later en dat mag. Het leven is als een rivier. Het stroomd!
Met liefde,
Yvette ♡




Wat een heerlijk stuk heb je weer geschreven. En ja, ik heb vandaag nog die fout gemaakt bij een kindje in de klas waar ik les gaf, ik kon het gewoon niet zien. Vond dat kind gelukkig niet erg, voelde me wel beetje schuldig. Ben het helemaal met je eens dat iedereen gewoon lekker moet kunnen zijn wie die wil zijn en moet dragen waar ze gelukkig van worden. Ik draag ook wel kleding van de mannenafdeling, gewoon omdat dat fijn zit. Mijn buddie struggelt hier ook wel mee, die wil graag vrouwenkleding dragen maar krijgt afkeur uit zijn omgeving. Ik probeer hem juist te stimuleren om te dragen waar hij blij van wordt. Respect is tegenwoordig moeilijk voor heel…