Ik noemde het maximalisme

Ik moet jullie wat bekennen wat jullie al lang weten. En ik eigenlijk ook wel wist maar niet wilde weten.... ik heb te veel kleding. Ik had er zelfs twee keer hulp bij om het allemaal te verkopen en te doneren. Ik krijg van veel mensen de mooiste creaties en kleding. Wat ik zo dankbaar voor ben. Maar niet altijd nodig had. Omdat het vaak opvallende kleding is werd mijn kast een ratjetoe of zeg maar, een verzameling van kunstwerken. Veel moest met de hand gewassen of niet met andere kleding het was een ramp om al die dingen te onderhouden. Verder stond niks bij elkaar, en toch was ik gehecht aan al die spullen. Ze kwamen van mijn geliefde familieen vrienden.

Om die dingen te kunnen dragen moest ik bijkopen wat niks paste immers bij elkaar. Hier een top bij, daar een rok. Het was te koud, synthetische of te warm. Dit moest naar de stomerij dat moet..... ik word al moe van het schrijven er over. Dus we hebben een opruimcoach er bij moeten halen. Want het stond en hing overal boven. 3 kasten en rekken op zolder. Ik vertel het maar eerlijk. Iedereen heeft zijn of haar gekke problemen en ik heb deze. Misschien denk je nu ... oeps ik heb Yvette ook wel eens kleding gegeven. En ik heb ze met liefde ontvangen. Gedragen en misschien idd weer door gegeven. Het is allemaal naar goede doelen gegaan. Want ik kon ze niet meer houden.

Er ontstond, met een aantal technieken van de opruimcoach wat ruimte. Ik heb nog maar 1 kast kleding en op zolder wat zomerkleding en dat is genoeg. Het mooi zo. En die ruimte moet er blijven. Wat er in komt wil ik zelf maken. En misschien af en toe als het nodig is iets van een kleine ondernemer. Of ik koop een kwalitatief mooi item als het nodig is, en het geld er is. Maar niet meer spontaan iets kopen. Of iets moois aannemen wat ik niet nodig heb. Ook al vind ik het nog zo lief. Rust in mijn hoofd is me ook veel waard.

Mode is mijn hobby en ik zal er nog steeds graag over schrijven. Maar ik wil niet meer een maximalist zijn. Ook geen minimalist want dat past dan ook weer niet bij mij. Hopelijk kan ik jullie op de hoogte houden over mijn naaimachine avonturen komende maanden! Want ik heb weer reuze zin er achter te kruipen.

Hopelijk kan ik in 2025 minder kopen. Minder aannemen en meer creëeren. Mijn eigen stijl ontwikkelen en genieten van wat ik al heb.

En jullie? Hebben jullie ook zo'n onhandige hobby?

Met liefde ♡

Yvette